ارتباط محافظه کاری و بازده غیرعادی کوتاه مدت سهام عرضه های عمومی اولیه IPOs در بورس اوراق بهادار

قسمتی از متن پایان نامه :

3-2-2- دیدگاه های مرتبط با محافظه  کاری

در مورد محافظه کاری حسابداری دو دیدگاه کاملا متفاوت هست؛ و تأثیر محافظه کاری در     انعطاف پذیری مالی و تصمیم گیری مالی شرکت ها از طریق این دو دیدگاه قابل مطالعه می باشد. بعضی از محققان محافظه کاری را برای بهره گیری کنندگان و تحلیلگران صورتهای مالی مفید دانسته و برای آن تأثیر اطلاعاتی قائلند؛ این دیدگاه بر مبنای دیدگاه منافع قراردادی می باشد، و بعضی دیگر از محققان نه تنها برای آن تأثیر اطلاعاتی قائل نمی شوند؛ بلکه آن را به زیان تهیه کنندگان و بهره گیری کنندگان صورتهای مالی، قلمداد می کنند که در چارچوب دیدگاه تحریف اطلاعات مورد مطالعه قرار می گیرد. در این بخش دو دیدگاه متفاوت از سوی محققان حسابداری درباب محافظه کاری مطرح، و تحقیقات تجربی موجود که به پشتیبانی این دیدگاهها می پردازد نیز، ارائه        می گردد.

1-3-2-2 – محافظه کاری تأثیر اطلاعاتی دارد ( دیدگاه منافع قراردادی )

طرفداران این دیدگاه برای محافظه کاری تأثیر اطلاعاتی قائلند. به اعتقاد آنها محافطه کاری باعث افزایش مقدار اطلاعات گزارش شده در بازارهای اوراق بهادار می گردد. این افزایش مقداری اطلاعات می تواند به    سرمایه گذاران و سایر بهره گیری کنندگان صورتهای مالی، برای تصمیم گیریهای مناسب کمک کند. در واقع این تئوری چندین مزیت اطلاعاتی برای محافظه کاری قائل می باشد. این مزیت ها عبارتند از:

  • بهبود کیفیت اطلاعات :

محافظه کاری می تواند در بهبود کیفیت اطلاعات ارائه شده از سوی مدیریت، موثر واقع گردد. در واقع تئوری نمایندگی اثبات می کند که مدیران برای افزایش مناف، می کوشند تا اخبار بد مربوط به شرکت را پنهان و اخبار خوب را به سرعت گزارش کنند. این امر می تواند درکیفیت گزارشهای ارائه شده تاثیر منفی داشته باشد؛ اما محافظه کاری ممکن می باشد با تعدیل اثرهای منفی این تلاشها،کیفیت گزارشهای ارائه شده از سوی مدیریت را افزایش دهد و باعث شفافیت صورتهای مالی گردد(فرنسیس و همکاران[1]،2008).

چن و همکاران[2] (1991) اثبات می کنند که محافظه کاری می تواند تأثیر مؤثری در کاهش منافع حاصل از مدیریت سود که توسط مدیران ارشد سازمان انجام می گردد، بازی کند. محافظه کاری حسابداری با تسهیل نظارت سرمایه گذاران و اداره بهتر امور، خوش بینی مدیران را نسبت به عملکرد مالی شرکت محدود  می سازد(لافوند و واتز به نقل از جیمی لی[3]، 2010) .اگر محافظه کاری حسابداری موجب افزایش نظارت سرمایه گذاران گردد، در این صورت آنها بایستی تمایل بیشتری به سرمایه گذاری داشته باشند؛ یعنی شرکت ها به آسانی به منابع مالی بیشتر دسترسی پیدا می کنند. اگر این شرایط وجود داشته باشد      پیش بینی می گردد شرکت های با گزارشگری مالی محافظه کارانه تر، با انعطاف پذیری مالی بیشتری همراه باشند. این تأثیر محافظه کاری بر مبنای دیدگاه منافع قراردادی می باشد(ثقفی و نادری کروندان،1390).

  • محافظه کاری می تواند نوعی علامت دهی (سیگنال دهی) مدیران، برای ارائه اطلاعات خصوصی باشد :

مدیران به عنوان مسئولان تهیه صورتهای مالی با وقوف کامل بر وضعیت شرکت و با برخورداری از سطح آگاهی بیشتری نسبت به بهره گیری کنندگان صورتهای مالی، به گونه بالقوه می کوشند که تصویر واحد تجاری را مطلوب نشان دهند. برای مثال، ممکن می باشد از طریق مقصود کردن هزینه های یک دوره به عنوان دارایی، باعث کاهش هزینه ها وگزارش سود بیشتر در صورتهای مالی شوند. پس، هدف چنین عملیاتی ارائه تصویر بهتری از تصویر واقعی شرکت در بین بهره گیری کنندگان صورتهای مالی می باشد. انگیزه کسب سود و پاداش بیشتر مدیران وکسب منافع مالی از طریق افراد برون سازمانی برای شرکت، می تواند دلیل اصلی چنین رفتاری باشد(کردستانی و امیر بیگی لنگرودی،1387). دراین جاست که تأثیر مراجع تدوین کننده استانداردهای حسابداری نمایان می گردد. مراجع تدوین کننده استانداردهای حسابداری از طریق      محافظه کاری و با هدف طرفداری از حقوق ذی نفعان و ارائه تصویری منصفانه از شرکت، دست به متعادل سازی خوشبینی مدیران می زنند.

درواقع، محافظه کاری می تواند باعث بهبود کیفیت اطلاعات وکاهش اثر نبود تقارن اطلاعاتی بین سرمایه گذاران مطلع و بی اطلاع گردد. محافظه کاری می تواند بر کیفیت سودهای گزارش شده تاثیر بگذارد. بهره گیری از رویه های محافظه کارانه در حسابداری، باعث کاهش سود گزارش شده و افزایش کیفیت سود حسابداری می گردد و از آنجا که بسیاری از سرمایه گذاران تصمیمهای خود را بر مبنای سودهای گزارش شده می گیرند، این امر می تواند برای سرمایه گذاران مفید باشد(پنمن و ژانگ[4]،2002). تحقیقات تجربی نیز تأثیر اطلاعاتی محافظه کاری را اثبات می کند.

لافوند و واتز (2008) کشف نمودند که سرمایه گذاران خواستار اعمال محافظه کاری در هنگام ارزیابی ها و ارائه گزارشها هستند. آنها دلیل اصلی این تقاضا از طرف سرمایه گذاران را، کاهش عدم تقارن اطلاعاتی می دانند که اعمال صحیح محافظه کاری به همراه دارد(لافوند و واتز ،2008). محافظه کاری سازوکاری موثر برای کاهش هزینه نمایندگی می باشد و روشی برای معامله در شرایط نبود اطمینان می باشد که باعث افزایش ارزش شرکت خواهد گردید.

یکی دیگر از مسائلی که گویای تأثیر اطلاعاتی محافظه کاری و مفیدبودن آن برای بهره گیری کنندگان اطلاعات مالی می باشد، تاثیر آن بر کاهش تعارض سیاستهای تقسیم سود بین سهامداران و دارندگان اوراق قرضه و کاهش هزینه تامین مالی می باشد. پایبندی به رویه های محافظه کارانه و افزایش محافظه کاری، باعث کاهش تمایل مدیران به استقراض و درنتیجه کاهش هزینه های تامین مالی می گردد. درفرایند عقد یک قرارداد بدهی، وام دهنده[5] با ریسک از دست دادن اصل سرمایه روبه روست؛ ازاین رو، از تمامی سازوکارهایی که بتواند این ریسک را کاهش دهد، استقبال می کند. در واقع، محافظه کاری همین سازوکار می باشد(ژانگ، 2008).

محافظه کاری با انتشار سریعتر اخبار بد نسبت به اخبار خوب ، می تواند به وام دهندگان جهت کاهش اندازه اعتبار شخص وام گیرنده کمک کند و باعث کاهش ریسک از دست دادن اصل سرمایه گردد. پس، می توان نتیجه گرفت که محافظه کاری برای وام دهندگان محتوای اطلاعاتی دارد و بسیار مفید می باشد. اما شاید این استنباط، نادرست ازکار درآید که زیرا محافظه کاری برای وام دهندگان مفید می باشد، برای        وام گیرنده ها زیان آفرین خواهد بود. درحقیقت این گونه نیست و محافظه کاری برای هر دو گروه دارای محتوای اطلاعاتی می باشد. پس، وام گیرندگان را بایستی درمنافع وام دهندگان شریک دانست. تحقیقات تجربی نیز این مسئله را ثابت می کنند که محافظه کاری هم برای وام گیرنده و هم برای وام دهنده ارزشمند می باشد و مفید واقع می گردد(احمد و همکاران[6]، 2002). مانند اولین تحقیقاتی که موضوع تأثیر اطلاعاتی محافظه کاری را در قراردادهای بدهی مطرح نمود، پژوهش واتز و زیمرمن (1986) بود. بعداز آنها محققانی همچون دوک و هانت[7](1990)، پرس و وینتراب[8] (1990)، دی آنجلو و دیگران[9](1996)، دی فاند و جیم بلووا[10](1996)، دیچو واسکینر[11](2002) و بتی و وبر[12](2003) مانند کسانی بودند که انتخاب روش های حسابداری را در جلوگیری از ریسک بازگشت اصل سرمایه مؤثر دانستند.

در تازه ترین تحقیقات انجام گرفته، بتی و دیگران (2007) و ژانگ(2008) به شواهدی دست پیدا کردند که اثبات می نمود محافظه کاری تأثیر مؤثری در قراردادهای بدهی دارد و محافظه کاری منافع مشترکی برای وام دهندگان و وام گیرندگان به وجودمی آورد . به گونه کلی می توان چنین نتیجه گرفت که انتخاب شیوه های حسابداری محافظه کارانه می تواند اعتبار نتایج گزارش شده حسابداری را افزایش دهد، زیرا سرمایه گذاران و اعتباردهندگان احتمالا تمایلهای میانه رو مدیران را در انتخاب روشهای حسابداری   محافظه کارانه جهت خوشبینی در تهیه گزارشهای مالی، نظاره می کنند(دوین[13]،1963).

این امر باعث می گردد که سرمایه گذاران و اعتباردهندگان به شرکتهایی که حسابداری محافظه کارانه تری دارند، ضریب بیشتری نسبت به شرکتهایی که محافظه کاری کمتری دارند، دهند (استابر[14]،1996) و اعتماد بیشتری به این شرکتها داشته باشند. ازطرف دیگر، می توان محافظه کاری را به عنوان یک علامت اطلاعاتی از جانب مدیران تلقی نمود. مدیران هنگامی که با احتمال بروز معضلات نقدینگی و مالی در آینده روبه رو هستند، می توانند با اعمال محافظه کاری بیشتر به نوعی به سرمایه گذاران و سایر بهره گیری کنندگان از صورتهای مالی، پیام بفرستند و مانع خوشبینی بیجای آنها در مورد وضعیت شرکت شوند.

[1] -Francis et al.

[2] -Chen et al.

[3] -Jimmy Lie

[4] -Penman&Zhang

[5] – Lender

[6] – Ahmad et al.

[7] – Duke&Hunt

[8] -Press&Weintrop

[9] -Deangelo et al.

[10] -Defond&Jiambalvo

[11] -Dichev&Skinner

[12] -Beatty&Weber

[13] -Devine

[14] -Stober

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 پرسش پژوهش:

پژوهش جاری در پی یافتن پاسخی به این سوال می باشد که:

“آیا بین محافظه کاری و بازده غیر عادی کوتاه مدت سهام عرضه های عمومی اولیه، ارتباط معکوس هست یا خیر؟”

و در صورت مثبت بودن پاسخ سوال فوق،” آیا سطوح عدم تقارن اطلاعاتی بین ذینفعان درگیر در فرایند عرضه های عمومی اولیه، بر ارتباط تصریح شده فوق تاثیر دارد یا خیر؟”

پایان نامه ارتباط محافظه کاری و بازده غیرعادی کوتاه مدت سهام عرضه های عمومی اولیه IPOsدر بورس اوراق بهادار

پایان نامه ارتباط محافظه کاری و بازده غیرعادی کوتاه مدت سهام عرضه های عمومی اولیه IPOsدر بورس اوراق بهادار

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

پایان نامه - تز - رشته حسابداری