دانلود تحقیق و پروژه

دسترسی متن کامل – بررسی تطبیقی موارد پایان خدمت کارمندان، کارکنان ارتش و کارگران در حقوق ایران- …

ب: هرگاه کارمند دولت به سبب حادثه غیر از کار، ازکارافتاده شود حقوق وظیفهای برابر یکسیام متوسط حقوق ضربدر سنوات خدمت دریافت خواهد کرد. مشروطه بر اینکه از متوسط حقوق او تجاوز نکند در صورتی که سنوات خدمت مستخدم از پانزده سال کمتر باشد مدت خدمت پانزده سال محسوب خواهد شد.( امامی، پیشین، ص۳۱۰)
ج: به همه ازکارافتادگان به ازای هر سال خدمت برابر یک ماه آخرین حقوق و فوقالعاده های دریافتی از کسور بازنشستگی، پاداش پایان خدمت پرداخت میشود. (ابوالحمد، پیشین: ۲۸۶)
گفتار دوم: ازکارافتادگی کارکنان ارتش(جانبازی و معلولیت)
قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران در ماده یکم[۲۹] به تعریف جانباز پرداختهاست. بدین ترتیب جانباز به کسی اطلاق می شود که سلامتی خود را در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و کیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار از دست داده و به اختلالات و نقصهای جسمی یا روانی دچار شود.
ماده ۱۰۷ قانون ارتش که به روشهای خاتمه کارکنان ارتش پرداخته به ازکارافتادگی اشاره ننموده اما در دو بند جداگانه به جانبازی و معلولیت اشاره نموده است. بدینگونه که ازکارافتادگی و کاهش تواناییهای جسمی و فکری کارکنان ارتش با توجه به شرایط شغلی ویژه افراد نظامی که با فعالیتهای خشن نظامی و امنیتی سروکار دارند تحت عنوان جانبازی و معلولیت شناخته شده است.
روش احراز جانبازی و معلولیت شبیه هم است و معیار جانباز بودن موارد مندرج در ماده ۱۰۸ قانون ارتش بوده و در مابقی موارد معلول شناخته میشود. با احراز جانبازی و معلولیت کلی کارکنان ارتش وضعیت خدمتی آنان از اشتغال به حالت اشتغال یا معلولیت تغییر یافته و خدمت آنان خاتمه مییابد. شایان ذکر است که جانبازی جهت سایر مستخدمین دولت و کارگران نیز در زمان جنگ تحمیلی محتمل بوده ولی توجه به آن در قانون ارتش به دلیل شرایط شغلی ویژه این نوع مستخدمین میباشد.
بنابراین در این گفتار به تشریح از کارافتادگی کارکنان ارتش( جانبازی و معلولیت) خواهیم پرداخت.
بند اول: انواع از کارافتادگی
ازکارافتادگی کارکنان ارتش بر دو نوع است: ازکارافتادگی به سبب انجام وظیفه در حین انجام مأموریت که جانبازی نامیده میشود و از کارافتادگی در شرایط عادی خدمت و خارج از مأموریت که ناشی از آسیب جسمی یا بیماری است و معلولیت نامیده میشود.
۱-جانبازی:
جانبازشدن، یکی از صورتهای پایان خدمت میباشد. بدینگونه که بر طبق ماده ۱۰۷ و ۱۰۸ قانون ارتش، کارکنان در صورتی که به سبب دلایل ذیل ناشی از انجام وظیفه و انجام مأموریتهای محوله؛ یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست دهند، یا بیش از یک سال به منظور درمان بستری گردند و یا به علت فقدان سلامتی، تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یک سال کارایی خود را به دست نیاورند، جانباز شناخته میشوند. تشخیص جانبازی کارکنان ارتش[۳۰]، پس از تأیید صدمات وارده به فرد توسط شورای پزشکی مربوطه، با هیأت موضوع ماده ۱۲۰ قانون ارتش[۳۱] میباشد. گفتنی است که دلایل جانبازی کارکنان ارتش به سبب نوع فعالیت شغلی آنان است که دارای مخاطرات فراوانی میباشد.
دلایل که سبب جانبازی کارکنان میگردد عبارتند از:
از کارافتادگی در؛ الف: میدان نبرد به سبب مأموریت[۳۲]. ب: هرگونه مأموریت رزمی یا جنگی و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت. ج: اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح و یا قاچاقچیان. د: هر گونه حملات زمینی، هوایی و دریایی دشمن. ه: رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی. و: مأموریت علیه اشرار، سارقین مسلح ، قاچاقچیان، ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن. ز: هر گونه آموزشهای رزمی و عملیات مانوری. ط: حین آزمایش و تحقیقات در زمینه اسلحه و مهمات و وسائل جنگی و خنثی سازی مواد منفجره و محترقه به سبب مأموریت. ی: به سبب سوءقصد اعم از این که در ایام خدمت یا غیر خدمت باشد. ( شهلایی و همکار، پیشین: ۱۶۶)
عمده دلایل جانبازی که در بالا مطرح شد در ارتباط با جنگ و درگیری های رزمی با دشمن یا ضد انقلاب و عوامل خرابکار میباشد که قانونگذار موارد را مشخص نموده است. بدینگونه که در صورت وقوع هرگونه حادثه برای کارکنان ابتدا یک صورتجلسه اولیه برای فرد سانحه دیده تهیه و شاهدین حادثه و مقامات مسئول آن را تأیید مینمایند، سپس صورتجلسه تکمیلی بر اساس آن توسط سازمان فرد حادثه دیده تهیه و به همراه مدارک پزشکی به کمیسیون پزشکی ارسال و معرفی میگردد، پس از تأیید صدمات و آسیبهای جسمی و روحی وارده بر فرد توسط کمیسیون پزشکی، مراتب وضعیت فرد با مدارک پیشگفته در هیأت ماده ۱۲۰ قانون ارتش مطرح و هیأت بر اساس مدارک مذکور به انطباق وضعیت فرد با شرایط جانبازی میپردازد که در صورت تأیید، رأی به جانبازی میدهد. در صورتی که فرد حادثه دیده به این رأی اعتراض نماید، وضعیت وی درهیأت ماده ۱۲۱ قانون ارتش ( مرجع رسیدگی به اعتراض از آراء هیأت ماده ۱۲۰ قانون ارتش)، مطرح و در خصوص آن تصمیمگیری میگردد.
قابل ذکر است در حالتی که بنا به تشخیص کمیسیون پزشکی مربوطه صدمات جسمی و روانی وارده به کارکنان جانباز در حدی باشد که توانایی کار کردن را داشته باشند یا با کاهش مدت زمان خدمت روزانه بتوانند به کار ادامه دهند، خدمت چنین کارکنانی خاتمه نیافته و تا زمان ب

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

ازنشستگی عادی یا تشدید ضایعات جانبازی به نحوی که ادامه خدمت میسر نباشد، به خدمت ادامه خواهند داد.
۲-معلولیت:
بر اساس ماده ۱۰۸ قانون ارتش، هرگاه کارکنان به عللی غیر از علتهای جانبازی، یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست دهند، یا بیش از یک سال به منظور درمان بستری گردند و یا به علت فقدان سلامتی، تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یک سال کارایی خود را به دست نیاورند، معلول محسوب میشوند. بدینگونه که ازکارافتادگی چنین کارکنانی در شرایط عادی خدمت و خارج از مأموریتهای محوله رزمی، ناشی از آسیب جسمی یا بیماری بوجود آمده باشد. تشخیص معلولیت کارکنان ارتش، پس از تأیید صدمات وارده به فرد توسط شورای پزشکی مربوطه، با کمیسیون موضوع ماده ۱۲۰ قانون ارتش میباشد. معلولیت نیز به تناسب اینکه در حین
انجام وظیفه و در محل کار و به سبب آن باشد یا نباشد به دو نوع تقسیم بندی میگردد.
الف-معلولیت حین انجام وظیفه یا به سبب آن:
در صورتی که کارکنان ارتش؛ در محل خدمت و به سبب امور خدمتی، در حال رفت و برگشت به محل خدمت، خارج از محل خدمتی در ارتباط با امور خدمتی و مأموریتهای عادی محوله، در رفت و برگشت از مرخصی، در اثر بیماریهای ناشی از موقعیت یا شرایط خاص خدمتی، بیمار شده و یا در اثر حوادث و سوانح مصدوم و مجروح گردند، با تشخیص شورای پزشکی مربوطه و تأیید کمیسیون ماده ۱۲۰ قانون ارتش معلول حین انجام وظیفه شناخته میشوند.
ب-معلولیت عادی:
معلولیت عادی بدین گونه است که در صورتی که آسیب جسمی و روانی وارده به کارکنان به سبب کار و انجام وظیفه عادی نباشد، یعنی آسیب دیدگی به سببی غیر از موارد معلولیت حین انجام وظیفه باشد، معلولیت عادی محسوب میگردد. نحوه تشخیص و تأیید آن مانند موارد بالا بر عهده شورای پزشکی مربوط و کمیسیون ماده ۱۲۰ قانون ارتش میباشد. ( آییننامه تعیین موارد فوت پرسنل و تشخیص جانباز و معلول، ۹/۹/۱۳۶۷)
ازکارافتادگی کارکنان که مصداق جانبازی است به سبب مأموریتهای جنگی و رزمی و مرتبط با آن است ولی ازکارافتادگی عادی به سبب انجام وظایف محوله در شرایط عادی خدمت است. مانند رانندهای که به طور عادی در سطح شهر وظیفه مأموریت های عادی روزمره را انجام میدهد.
انواع ازکارافتادگی کارکنان ارتش با کارمندان دولت شبیه به هم بوده و در هر دو قشر مبنای تقسیم بندی میزان ارتباط ازکارافتادگی با کار میباشد. نوع دیگر ازکارافتادگی یعنی جانبازی برای کارکنان ارتش مطرح گردید که چندان در خصوص کارمندان کاربرد ندارد و علت آن هم شرایط ویژه شغلی کارکنان ارتش بوده که همواره در مقابل مخاطرات رزمی و دفاعی قرار دارند. البته کارمندانی که در جنگ تحمیلی شرکت نموده و به سبب آن ازکارافتاده گردیدهاند نیز جانباز محسوب میگردند و شرایطی مشابه کارکنان جانباز ارتش دارند.
بند دوم:آثار ازکارافتادگی
۱-خاتمه خدمت:
پس از آنکه کارکنان ارتش به سبب حادثه توانایی کار کردن خود را از دست داده و جانباز یا معلول شناخته شوند، برابر ماده ۱۰۸ قانون ارتش از نظر ادامه خدمت بدین گونه با آنها رفتار میگردد.
الف- کارکنانی که خسارت وارده بر عضو یا اعضای آنان و میزان کارایی از دست رفته ایشان درحدی باشد که امکان ادامه خدمت را از آنان سلب نماید و پرسنلی که بیش از یک سال بستری باشند، بازنشسته میگردند.
ب- پرسنلی که خسارت وارده برعضو یا اعضای آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان درحدی باشد که ادامه خدمت برای آنان توأم با مشقت باشد، ولی خودشان شخصاً مایل به ادامه خدمت باشند، به خدمت ادامه میدهند و در صورت عدم تمایل به ادامه خدمت نیز بازنشسته میگردند. چنین کارکنانی ساعت خدمتیشان به نسبت میزان جانبازی کاهش مییابد و به اصطلاح تقلیل ساعات خدمت گفته میشود[۳۳]. ( آییننامه قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی، ۱۳۷۷، مواد ۹ و ۱۱)
ج- پرسنلی که خسارت وارده بر عضو یا اعضای آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان جزیی بوده و امکان ادامه خدمت بدون مشقت برای آنان وجود داشته باشد، به خدمت ادامه خواهند داد.
بنابراین کارکنان جانباز و معلول در صورتی که ادامه خدمت برای آنان امکانپذیر نباشد بازنشسته میگردند اما اگر ادامه خدمت برای آنها توأم با سختی و رنج باشد میتوانند بازنشسته شوند و اختیار با خودشان است. اگر تمایل داشته باشند به خدمت ادامه دهند، آنها را از ادامه خدمت منع نمیکنند که در صورت ادامه خدمت میتوانند به نسبت درصد ازکارافتادگی از کسر ساعت خدمت روزانه بهرهمند گردند.
۲-اشتغال مجدد:
کارکنانی که به سبب جانبازی یا معلولیت، بازنشسته میگردند، در صورتی که حداکثر تا ۵ سال پس از بازنشستگی، سلامت خود را به نحوی بازیابند که به تشخیص کمیسیون عالی پزشکی، امکان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد، در صورتی که واجد صلاحیت اعاده به خدمت باشند، با تمایل شخصی و اعلام خود آنها با تصویب مقامات مذکور در ماده ۷۸ قانون ارتش، با شرایط خدمتی (درجه یا رتبه) قبل از بازنشستگی به خدمت اعاده میگردند. (تبصره ۲ ماده ۱۰۸ قانون ارتش)
اعاده به خدمت کارمند ازکارافتاده در صورت به دست آوردن توانایی تا سن ۶۰ سالگی امکانپذیر است اما برای کارکنان ارتش ملاک اعاده به خدمت سن فرد نبوده و مدت زمان ۵ سال از تاریخ بازنشستگی به سبب ازکارافتادگی مدنظر قرار گرفته است.
۳
-مستمری و امتیازات جانبازی و معلولیت:

۱-به کارکنان ثابت( استخدام رسمی) و پیمانی جانباز، حقوقی معادل مجموع حقوق دو درجه یا رتبه بالاتر از آخرین مزایای شغلی که قبل از جانبازی دریافت میکرده است، پرداخت میگردد.
۲-به کارکنان ثابت[۳۴]( استخدام رسمی) و پیمانی معلول، در صورتی که معلولیت آنها به سبب انجام وظیفه باشد، معادل آخرین حقوق و مزایا به علاوه دو رتبه با درجه تشویقی، مستمری پرداخت میگردد و در صورتی که معلولیت عادی باشد، برای کارکنان ثابت مستمری معادل آخرین حقوق دریافتی پرداخت میگردد.
۳-برای جانبازان، امتیازات ویژهای به سبب حسن انجام وظیفهای که در خدمت به وطن داشتهاند، پیشبینی شده است که برخی از آنها به شرح زیر میباشد:
الف- به موجب ماده ۱۰۹ قانون ارتش، جانبازان به تناسب آسیب وارده از یک ماه تا چهارسال ارشدیت ترفیع درجه و رتبه برخوردار میگردند. (آییننامه طبقه بندی صدمات وارده بر جانبازان و میزان ارشدیت استحقاقی آنان، ۱۳۶۸)
ب- به کارکنان جانباز رتبه حقوقی یک مقطع تحصیلی بالاتر اعطاء میگردد. بدین ترتیب که مدرک تحصیلی آنان تغییر ننموده ولی از مزایای ریالی یک مقطع تحصیلی بالاتر بهرهمند خواهند شد.( دستورالعمل نحوه احتساب یک مقطع تحصیلی بالاتر جانبازان،۲۰/۱۲/۷۳)

You may also like...