پایان نامه های سری دهم

شناسایی مدل های تدریس اثربخش و پیشنهاد مدل مناسبی برای تدریس اثربخش دانشگاهی و تعیین …

الف) پژوهش های داخلی
در این بخش اشاره ای به پژوهش های انجام گرفته در داخل کشور در حیطه مورد نظر می شود.
در پژوهش محدثی، فیضی و سالم صافی (۱۳۹۰)، « بررسی مقایسه ای شاخص های تدریس اثربخش از دیدگاه اعضای هیئت علمی و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ارومیه»، ۲۸۴ نفر از دانشجویان سال آخر و ۷۹ نفر از اساتید دانشگاه به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. این پژوهش از نوع توصیفی- مقایسه ای است. گردآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه دو قسمتی که قسمت اول آن مشخصات فردی- اجتماعی و قسمت دوم آن ۴۹ گویه در حیطه های روش تدریس، ویژگی های فردی استاد، دانش پژوهی و توانایی در ایجاد ارتباط و مشاوره بود. روایی پرسشنامه از روایی محتوا و پایایی آن از روش آزمون – بازآزمون و فرمول اسپیرمن براون تعیین شد. داده های به دست آمده به کمک روش های آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که از دیدگاه اساتید، حیطه روش تدریس و از دیدگاه دانشجویان حیطه توانایی در ایجاد ارتباط و مشاوره مهمترین حیطه های اثرگذار بر اثربخشی تدریس می باشند اگر چه بین میانگین نمرات داده شده توسط اساتید و دانشجویان به حیطه ویژگی های فردی اختلاف معنی دار آماری مشاهده نشد، اما در برخی از گویه های این حیطه میانگین نمرات اساتید و دانشحویان دارای تفاوت معنی داری بود. ایجاد ارتباط دوستانه با دانشجویان گویه ای بود که در آن میانگین نمره دانشجویان ۲۹/۸ به شکل معنی داری از میانگین نمرات داده شده توسط اساتید ۸۶/۶ بیشتر بود.
در پژوهش رئوفی، شیخیان، ابراهیم زاده، طراحی، احمدی (۱۳۸۹)، «طراحی فرم جدید ارزیابی کیفیت تدریس نظری اساتید بر اساس دیدگاه های ذینفعان و اصول شش گانه دانش پژوهی کلاسیک» که از نوع توصیفی مقطعی بوده و جامعه مورد مطالعه را کلیه اساتید، سه نفر مدیر و کارشناس و ۴۲۰ نفر دانشجویان رشته های مختلف دانشگاه تشکیل می دادند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش بود، بخش اول شامل اطلاعات فردی شرکت کنندگان و بخش دوم شامل ۲۲ گویه مورد استفاده برای بررسی کیفیت تدریس نظری بود که نظر ذینفعان در مورد آن ها در پنج درجه از بی نظر تا کاملاً مناسب تقسیم بندی گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از spss نرم افزار انجام گردید. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بیش از ۴۲% از شرکت کنندگان در پژوهش، استفاده از نظر دانشجویان در ارزیابی هیأت علمی را کاملاً مناسب می دانند. از نظر کلیه شرکت کنندگان در پژوهش، تسلط کافی بر موضوع درس، حضور به موقع در کلاس، برنامه ریزی جهت استفاده از تمام وقت کلاس و به کارگیری مثال های کاربردی حین درس بهترین گویه ها برای ارزیابی کیفیت تدریس نظری هستند.
در پژوهش عسگری و محجوب مؤدب (۱۳۸۸)، «مقایسه ویژگی های تدریس اثربخش از دیدگاه مدرسین و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان» که به صورت توصیفی- مقطعی انجام گرفت، ۹۰ مدرس که به طریق سرشماری و ۲۰۰ دانشجو که به صورت تصادفی انتخاب شدند، نمونه پژوهش را تشکیل دادند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای پژوهشگر ساخته بود که روایی و پایایی آزمون مجدد آن مورد تأیید قرار گرفته بود و به صورت خود گزارش دهی تکمیل گردید. پرسشنامه در چهار حیطه شامل دانش پژوهی، روش تدریس، قدرت ارتباط و شخصیت فردی طراحی گردید. یافته های این تحقیق مشخص کرد که اولویت های حیطه تدریس اثربخش از دیدگاه مدرسین دانش پژوهی، روش تدریس و قدرت ارتباط می باشد. از نظر دانشجویان حیطه های قدرت ارتباط، روش تدریس، ششخصیت فردی و دانش پژوهی در اولویت می باشند.
در تحقیق معزی و شیرزاد و زمان زاد و روحی (۱۳۸۸)، « دیدگاه اعضا هیئت علمی و دانشجویان در مورد ارزشیابی اساتید و معیارهای مؤثر در تدریس استاد در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد» در مورد دیدگاه اعضای هیأت علمی و دانشجویان در مورد ارزشیابی اساتید و معیارهای مؤثر در تدریس استاد در دانشگاه علوم پژشکی شهرکرد ۶۰ نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه و ۳۷۰ دانشجو با روش طبقه بندی بر اساس دانشکده و رشته به صورت تصادفی وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات دو پرسشنامه پژوهشگر ساخته جهت مدرسین و دانشجویان با روایی و پایایی مناسب بود. داده ها به کمک آزمون های آماری و خی دو و تحلیل واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل گردید.بر اساس نتایج این مطالعه کلیه مدرسین با ارزشیابی توسط دانشجو و مسئولین موافق بوده ولی از نظر آنان ارزشیابی توسط دانشجو اولویت داشت. مسئولین ارزیابی کننده از نظر آنان به ترتیب اولویت مدیر گروه، معاون آموزش پایه و بالینی و ریاست دانشکده بودند. ۶۳% از مدرسین با ارزشیابی توسط همکار و ۳۷% با روش خودسنجی موافق بودند. ۸۹% دانشجویان با ارزشیابی مدرس موافق بوده ۵۳% آن را دارای تأثیر مثبت عنوان نمودند. زمان ارزشیابی در موقع امتحان از نظر۶۲% آنان نامناسب بود. معیارهای یک مدرس خوب از نظر دانشجویان و مدرسین مشابه و اولویت عمده، توانایی علمی مدرس و روش تدریس بود. مهمترین شاخص ها از نظر هر دو گروه تسلط به محتوای درس و قدرت بیان و تفهیم مطالب درسی بود. هر دو گروه استفاده از وسایل سمعی و بصری مناسب را از شاخص های کم اهمیت عنوان نمودند ولی ارائه طرح درس و پذیرش انتقادات و پیشنهادات دانشجویان از نظر دانشجویان از اهمیت بیشتری برخوردار بود.
قربانی و حاجی آقاجانی و حیدری فر و انداده و شمس آبادی (۱۳۸۷) پژوهشی تحت عنوان ( دیدگاه دانشجویان دانشکده پرستاری و پیرا پزشکی دانشگاه علوم پزشکی سمنان در مورد ویژگی های یک استاد دانشگاهی) انجام داده اند. این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی بود که بر روی ۱۳۳ نفر از دانشجویان آن دانشکده انجام گرفت. از یک پرسشنامه دو بخشی که روایی و پایایی آن مورد بررسی قرار گرفته بود، نظرات دانشجویان در خصوص ۲۴ ویژگی یک استاد خوب دانشگاهی در مقیاس نگرش سنج لیکرت به صورت بی اهمیت، کم اهمیت، نسبتاً مهم، مهم و بسیار مهم مورد پرسش قرار گرفت. سپس این ویژگی ها در چهار حیطه دانش پژوهی، روش تدریس، شخصیت فردی و توانایی در ارتباط دسته بندی شد. یافته های این پژوهش نشان داد که مهمترین خصوصیات یک استاد خوب از دیدگاه دانشجویان به ترتیب، تسلط استاد بر درس مورد تدریس، شیوایی بیان، نحوه سازماندهی و تنظیم درس و علاقه مندی به تدریس بوده است. از طرفی دیگر، قاطعیت و سخت گیری، علاقه مندی به پژوهش و سابقه تدریس از ویژگی هایی بودند که دانشجویان کمترین اهمیت را برای آن قائل بودند.
یافته های تحقیق مظفری و همکارانش (۱۳۸۶)، در تعیین ویژگی های تدریس اثربخش از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشگی اردبیل نشان داد در ارتباط با ویژگی های حرفه ای تدریس اثربخش، میزان تسلط و اطلاع مدرس به درس با ۸۷ % در ویژگی های فردی داشتن حس مسئولیت در قبال حرفه معلمی با ۹۱% و در ویژگی های تحریک به یادگیری و مطالعه و مطالعه مستقل ایجاد ارتباط میان موضوع درس با محیط کار و وظایف شغلی بعدی دانشجو با ۷۲% بیشترین عوامل تدریس اثربخش از دیدگاه دانشجو بود.
در پژوهشی دیگر عندلیب و احمدی (۱۳۸۶)، با عنوان «میزان به کارگیری معیارهای تدریس اثربخش در دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان از نظر دانشجویان در سال تحصیلی ۸۵-۸۶»، میزان به کارگیری شش عامل تدریس اثربخش شامل طراحی تدریس، اجرای آموزش، مدیریت کلاس، روابط انسانی، ارزشیابی و برخورداری از ویژگی های مطلوب شخصیتی را مورد بررسی قرار دادند و در پایان نتایج نشان داد که میانگین استادان این دانشگاه ( دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان) بالاتر از میانگین تعییین شده است و در مجموع تدریس استادان این دانشکده ها اثربخش بوده است. روش تحقیق، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری کلیه دانشجویان سال چهارم دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان است که از میان آن ها دانشکده های علوم تربیتی و روان شناسی، کشاورزی و علوم پایه انتخاب شدند. از این تعداد ۱۶۵نفر از طریق نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم انتخاب و پرسشنامه ها میان آن ها توزیع گردید. پرسشنامه محقق ساخته شامل ۴۱ سوال پنج گزینه ای مطابق با مقیاس لیکرت فراهم شد. روایی پرسشنامه با اقتباس از منابع علمی معتبر و همچنین مطالعه ۳ نفر از صاحبنظران و پایایی آن نیز از طریق مطالعه مقدماتی و به وسیله ۴۱ نفر نمونه انتخابی از جامعه اصلی بررسی شد که با به کارگیری ضریب آلفای کرونباخ ۸۹% به دست آمد. اطلاعات به دست آمده در این پژوهش با استفاده از آمار توصیفی (درصد، فراوانی، ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.t تک متغیره، tهتلینگ، tمستقل، tمیانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی به دست آمده است.
یافته های تحقیق شریفیان (۱۳۸۴)، « بررسی و تبیین نشانگر های تدریس اثربخش در موسسات آموزش عالی و میزان تحقق آن در دانشگاه اصفهان»، نشان داد که در بخش کیفی استادان نمونه کشوری بر سه مقوله شروع و پایان مناسب درس، تدریس سوال محور و توأم با مشارکت دانشجویان و برخی ملاحظات خاص تدریس تأکید داشته اند. در بخش کمی، اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان با کسب نمره ۳٫۶، بیش از حد متوسط به نشانگرهای ارائه درس توجه داشتند. نتایج دیگر این تحقیق نشان داد که عملکرد اعضای هیأت علمی بر حسب دانشکده و مرتبه علمی تفاوت معنی داری نداشته، اما عملکرد آنان بر حسب سابقه تدریس متفاوت بوده است. اعضای هیئت علمی دارای سابقه تدریس ۱-۱۰ سال نسبت به افراد دارای سابقه تدریس ۱۱-۲۰ سال عملکرد بهتری داشته اند. روش تحقیق توصیفی –تحلیلی و از منظری دیگر کمی- کیفی است. در بخش کیفی با استادان نمونه کشوری مصاحبه و در بخش کمی عملکرد تدریس اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان ارزیابی شده است. برای انتخاب اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم نمونه استفاده شده و به منظور ارزیابی عملکرد افراد انتخاب شده، تعداد ۱۲۴۵ دانشجوی سال های سوم و چهارم دوره کارشناسی در تحقیق شرکت داده شدند.
نتایج تحقیق شایسته فرد (۱۳۸۲)، با موضوع « بررسی مقایسه شاخص های تدریس اثربخش از دیدگاه اساتید و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اهواز» مشخص کرد که اولویت های تدریس اثربخش از دیدگاه دانشجویان و اساتید، حیطه های دانش پژوهی و ارتباط می باشد در حالی که دانشجویان حیطه شخصیت فردی و شیوه تدریس و شخصیت فردی را در اولویت بعد قرار داده اند. در هر حال ویژگی تسلط استاد در درس مورد تدریس (میانگین اساتید۱۰۰درصد و میانگین دانشجویان ۹۴٫۸ درصد) به عنوان مهم ترین شاخص تدریس اثربخش در نظر گرفته شده است.
آراسته و محمودی راد (۱۳۸۲)، « آموزش اثربخش: رویکردی بر اساس ارزیابی تدریس توسط دانشجویان» در پژوهش خود ابزاری با ۲۸ متغیر برای تعیین شاخص ها طراحی کردند و در اختیار ۴۲۸ تن از دانشجویان رشته پرستاری در شش دانشگاه و دانشکده پرستاری قرار داده شد. تحلیل عاملی برای تعیین مجموعه ای از متغیرهای آموزش اثربخش به کار گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که چهار عامل: ۱- ارائه درس ۲- سازماندهی ۳- ارزیابی ۴- مهارت های تخصصی بر آموزش اثربخش تأثیر می گذارند.برایتمن و همکاران (به نقل از آراسته و محمودی راد، ۱۳۸۲)، معتقدند که سازماندهی کلاس درس، تعامل، ارائه مناسب مطالب، تکالیف، رعایت انصاف در امتحان و احساس موفقیت دانشجویان از جمله موضوعاتی هستند که باید در اثربخشی آموزشی و ارزیابی آن مورد عنایت قرار گیرند.
در تحقیقی دیگر، ظهور و اسلامی نژاد (۱۳۸۱)، پژوهشی به صورت مقطعی در بهار۱۳۸۱ به منظور تعیین مهمترین شاخص های تدریس اثربخش از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام دادند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه ای بود که به کمک منابع معتبر خارجی و داخلی طراحی شد. روایی آن به صورت صوری از طریق نظرسنجی از متخصصان و پایایی آن نیز با انجام آزمون مجدد مورد ارزیابی قرار گرفت. در این پژوهش ۳۵۰ دانشجو به صورت تصادفی انتخاب و پرسشنامه ها به روش خودگزارش دهی تکمیل گردید. بخش اول پرسشنامه به منظور بررسی خصوصیات دانشجویان و بخش دوم به منظور تعیین مهمترین شاخص های تدریس اثربخش از دیدگاه دانشجویان (در چهار جنبه دانش پژوهی، روش تدریس، قدرت ایجاد ارتباط و شخصیت فردی ) طراحی گردید. از دیدگاه دانشجویان جنبه های روش تدریس، قدرت ارتباط، دانش پژوهی و شخصیت فردی به ترتیب مهمترین جنبه های تدریس اثربخش را به خود اختصاص دادند. در جنبه دانش پژوهی، ویژگی های علم و دانش و ارائه مطالب نو، در جنبه روش تدریس، ویژگی های انتقال شفاف و واضح مطالب و نیز آماده سازی کلاس برای تفکر و بحث، در جنبه قدرت ارتباط، ویژگی های ایجاد مشارکت دانشجو در مباحث و ارتباط دوستانه با دانشجو، و در جنبه شخصیت فردی، ویژگی های بیان شیوا و ساده، اعتماد به نفس و قاطعیت به عنوان مهمترین شاخص های تدریس اثربخش شناخته شده است. ارتباط معنی داری بین خصوصیات دانشجویان با اولویت بندی شاخص های تدریس اثربخش از دیدگاه آنان مشاهده نگردید.
نتایج به دست آمده از تحقیق رحیمی ( ۱۳۷۳ ) در مورد جو، آموزشی اثربخش در دانشگاه اصفهان و دانشگاه صنعتی اصفهان از نظر دانشجویان و استادان نشان داد که ۱-استادان به رشته تخصصی خود تسلط کافی دارند و از روشهای مناسبی برای انتقال دانش خود به دانشجویان استفاده می کنند (اجرای آموزش ) ۲- استادان، افرادی فعال، پرکار،پرانرژی و خوش خلق اند و برای دانشجویان احترام قائل هستند (ویژگیهای شخصیتی).
نتایج تحقیق منصوری ( ۱۳۷۲ ) در تهران نشان داد که دانشجویان مقطع کارشناسی رشته کتابداری خصوصیات یک استاد خوب را به ترتیب روش تدریس، دانش پژوهی،توانایی ایجاد ارتباط و مشاوره و شخصیت فردی می دانند. دانشجویان کارشناسی ارشد نیز این اولویت را ابتدا به دانش پژوهی داده و خصوصیات یک استاد خوب را پس از آن به توانایی ایجاد ارتباط و مشاوره، روش تدریس و شخصیت فردی نسبت می دهند.
ب) پژوهش های خارجی
در این بخش اشاره ای به پژوهش های انجام گرفته در خارج از کشور در حیطه مورد نظر می شود.
راما[۵۳] (۲۰۱۰)، در یک مطالعه موردی تحت عنوان((عملکرد استاد برای تدریس موثر (مورد کوزوو). در علوم رفتاری و اجتماعی))در زمینه تدریس اثربخش در کوزوو پنج عامل را مشخص کرد:
شخصیت استاد۲- شیوه ارائه۳- انصاف و سازگاری۴- سیاست در کار۵- نظارت مستمر
هدف از این پژوهش مشخص کردن دیدگاه های اساتید در مورد فرایند تدریس موثر به ویژه در زمینه های علوم رفتاری و اجتماعی می باشد. در این پزوهش ۱۰۰۰ دانش آموز در ۵یا۶موقعیت مورد تحقیق قرار گرفتند.از جمله یافته های این پژوهش می توان به تغییر رفتار اساتید در برخی از زمینه های اجتماعی و فرهنگی و تغییر در عقایدشان اشاره کرد و همچنین دانش اموزان نیزباید به این امر بپردازند که از گفتن نظرات خود هر چند اشتباه در امر تدریس نهراسند.
گورنی[۵۴] (۲۰۰۷)، در پژوهشی تحت عنوان (پنج عامل برای آموزش موثر)پنج مورد را برای تدریس مؤثر پیشنهاد می کند:
۱) دانش معلم، شوق و مسئولیت پذیری برای یادگیری۲) فعالیت های کلاسی که مشوق یادگیری است۳) ارزیابی فعالیت هایی که یادگیری را از طریق تجربه تشویق می کند۴) بازخورد مؤثری که فرایندهای یادگیری در کلاس را ایجاد می کند.۵) تعامل مؤثر بین مدرس و فراگیر
دانشگاه میشیگان آمریکا، در تحقیقی تحت عنوان(هفت اصل درتمرین خوب برای استفاده در آموزش و پرورش در مقطع کارشناسی، دانشگاه تکنولوژی آموزشی میشیگان)۷ اصل کاربردی برای تدریس موفقیت آمیز در مراکزآموزش عالی را شامل این موارد می داند: ۱- تشویق دانشجویان به برقراری ارتباط با استادان -۲ تشویق به مشارکت در میان دانشجویان ۳- تشویق به یادگیری -۴ ارائه بازخورد فوری به دانشجویان ۵ -تأکید بر زمان در انجام کار ۶- داشتن انتظارات بالا از دانشجویان ۷ -احترام گذاشتن به استعدادها و شیوه های یادگیری متنوع (کد ۲۰۰۴)

یک مطلب دیگر:   مطبوعات و اخلاق رسانه ای تحلیل محتوای اخبار روزنامه های کیهان، ایران، شرق ...

ویتانجی و ان دیرانگو[۵۵] (۲۰۰۵) در تحقیقی با عنوان(بهبود درکیفیت آموزشی: آیا ارزیابی های آموزش می تواند ایجاد اختلاف کند؟)در دانشگاهی در کنیا انجام داده اند، پرسشنامه ای حاوی ۲۰ گزینه با سه مؤلفه مبتنی بر جنبه های تدر یس کلاس درس شامل ارائه آموزش، موضوع یا ماده درسی و نگرشهای فردی به کار برده شده است. سه دانشگاه عمومی و دو دانشگاه خصوصی در این پژوهش شرکت داشتند،همچنین۷۹ نفر از اساتید نیز شرکت داشتند.نتایج تحقیق آنها نشان داد که به طور کلی کیفیت و اثربخشی تدریس استادان این دانشگاه در سطح پایینی قرار دارد.
تنگ[۵۶] (۱۹۹۷)در پژوهشی تحت عنوان (ارزشیابی تدریس در یک موسسه عمومی آموزش عالی: عوامل کلی مرتبط با اثربخشی آموزش)، در دانشگاهی در شمال شرقی آمریکا، ۳۵۰۰ دانشجو را به عنوان نمونه انتخاب و ۱۲۶عضو هیئت علمی را از نظر آنان ارزیابی کرد، نتایج حاصل نشان دهنده ی آن بود که ۱۲عامل برآورد شده از قبیل مواد آموزشی واضح، میزان و کیفیت پاسخگویی استاد به سولات دانشجویان، برخورد مؤدبانه استاد با دانشجویان، داشتن رفتار حرفه ای، داشتن تسلط بر موضوع درسی، داشتن انتظارات بالا و …. به خوبی در هر کلاس رعایت می گردد و در مجموع تدریس همه ی استادان این دانشگاه اثربخش بوده است.
۳-۲-خلاصه و جمع بندی از پژوهش های انجام گرفته در رابطه با تدریس اثربخش
در پژوهش هایی که در رابطه با تدریس اثربخش انجام گرفته است اکثر قریب به اتفاق دارای یک چارچوب و ساختار کلی هستند، یعنی؛ در این پژوهش ها محققین بر چهار جنبه و خصوصیت اساتید یعنی دانش پژوهی، روش تدریس، قدرت ارتباط و شخصیت فردی استاد اقدام به طرح پرسشنامه می کردند و به جای این که معیارهای تدریس توسط اساتید و دانشجویان تعیین شود پژوهشگر این معیارها را مشخص می کند.اکثر مطالعات در این زمینه از نوع توصیفی – مقایسه ای و یا توصیفی – تحلیلی است. در این پژوهش ها معمولاً از پرسشنامه دو بخشی استفاده شده است که بخش اول آن مربوط به مشخصات فردی و بخش دوم آن مربوط به گویه های تدریس اثربخش است که توسط اساتید و دانشجویان کامل می شود. ابزار گرد آوری داده ها در همه این مطالعات پرسشنامه است. این پرسشنامه ها محقق ساخته و روایی آن ها توسط متخصصان و پایایی آن با اجرا روی نمونه کوچکی از جامعه مشخص شده است. در پژوهش های قبل معیارهای تدریس اثربخش توسط خود محقق یا متخصص تعیین می شد و سپس این معیارها در پرسشنامه ای تدوین می شد و در اختیار دانشجو قرار می گرفت.
مدل تدریس اثربخش
تعیین انتظارات از یادگیرندگان
رعایت توالی منطقی مطالب
تعیین پیش نیازهای اساسی
بکارگیری شیوه های تدریس متنوع
کاربرد مواد و منابع آموزشی مناسب
تدارک شرایط فیزیکی کلاس
اعطای آزادی عمل مناسب به یادگیرندگان

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

You may also like...